කපුටු රජුගේ ධර්ම රකින්නා

කපුටු රජුගේ ධර්ම රකින්නා

බොහෝ කලකට පෙර, ඝන කැලයක් මැද, කපුටන් විශාල රැලක් වාසය කළේය. ඔවුන් අතර, බෝසතාණන් වහන්සේ කපුටු රජෙකු ලෙස උපත ලබා සිටියහ. උන්වහන්සේගේ පියාපත් කළු පැහැයෙන් දිදුලන, තියුණු ඇස් ඇති, අතිශයින්ම ධර්මිෂ්ඨ හා බුද්ධිමත් නායකයෙකු විය. කපුටු රජු තම රැලට ධර්මය දේශනා කරමින්, ඔවුන් අතර නීතිය හා සාමය පවත්වාගෙන ගියහ. දිනපතා, උන්වහන්සේ තම කූඩුවෙන් නැඟී, "සහෝදර කපුටුනි, අද දින අපි ධර්මයෙහි හැසිර, අන් අයට උපකාර කර, අපගේ ගෞරවය රැක ගනිමු." යනුවෙන් පවසමින් දේශනාවක් පැවැත්වූහ. කපුටන් සියලු දෙනාම රජුගේ වදන් අසා, එය තම ජීවිතයේ මඟ පෙන්වන ආලෝකයක් ලෙස සැලකූහ.

එදින, ඝන කැලයෙහි සිටි නරක ගති ඇති, කුරිරු ගුණයෙන් යුත් කොබෙයියෙකු, කපුටන්ගේ සාමකාමී ජීවිතය දුටු විට, ඊර්ෂ්‍යාවෙන් පෙළිණි. ඔහු සිතුවේ, "මෙම කපුටන් මෙතරම් සාමයෙන් හා සතුටින් ජීවත් වන්නේ කෙසේද? මට ඔවුන්ගේ සාමය විනාශ කළ යුතුය." යනුවෙනි. කොබෙයියා, තම තියුණු හොටය හා ශක්තිමත් කකුල් වලින්, කපුටන්ගේ කූඩු වෙත ගමන් කළේය. ඔහු එක් කපුටෙකු අල්ලා, "ඔබගේ ධර්මිෂ්ඨ ජීවිතය අද අවසන් වේ!" යනුවෙන් කෑගසා, එය තම ගොදුර කර ගත්තේය. මෙම සිදුවීමෙන් කපුටන්ගේ රැලෙහි මහත් භීතියක් හා සාංකාවක් ඇති විය. ඔවුන් පියාඹා ගොස්, තම රජු වෙත ගොස්, "මාහා රජතුමනි, අද දින අපගේ රැලට මහත් විපතක් සිදුවී ඇත. කුරිරු කොබෙයියා පැමිණ, අපගේ එක් සහෝදරයෙකු අනුභව කළේය. ඔහු නැවතත් පැමිණ, අප සියලු දෙනාම මරා දමනු ඇත." යනුවෙන් කඳුළු සලමින් පැවසූහ.

කපුටු රජු, තම සේනාවේ දුක අසා, මහත් කණගාටුවට පත් විය. නමුත් ඔහු තම සන්සුන් බව පවත්වා ගනිමින්, "සහෝදර කපුටුනි, බිය නොවන්න. ධර්මය අප සමඟ ඇත. අපි කොබෙයියාට මුහුණ දීමට සූදානම් වෙමු." යනුවෙන් පවසමින්, කපුටන්ට සංවිධානය වී, කොබෙයියාට එරෙහිව සටන් කිරීමට උපදෙස් දුන්නේය. නමුත් කපුටන්ගේ සංඛ්‍යාව හා ශක්තිය කොබෙයියා ඉදිරියේ ඉතා සුළු විය. කොබෙයියා, තම ශක්තිමත් හොටයෙන් කපුටන්ගේ රැල විසුරුවා හැරියේය. ඔහු තවත් කපුටන් කිහිප දෙනෙකු අල්ලා ගත්තේය. කපුටන් බියෙන් විසිරී ගියහ.

මෙම අවස්ථාවේ, කපුටු රජු, ධර්මයෙහි පිහිටා, එක් උපක්‍රමයක් යොදා ගත්තේය. ඔහු තම පියාපත් සලමින්, කොබෙයියා වෙත ගොස්, "කොබෙයියා, ඔබ මාගේ සේනාවට හානි කරන්නේ මන්ද? ඔබගේ ආහාරය මා සිටින තාක් කල්, ඔබ කිසි විටෙකත් දුප්පත් නොවනු ඇත." යනුවෙන් පැවසීය. කොබෙයියා, කපුටු රජුගේ නිර්භීතකම හා ධර්මය අසා, මොහොතක් කල්පනා කළේය. ඔහු සිතුවේ, "මෙම කපුටු රජු ඉතා ධර්මිෂ්ඨ හා බුද්ධිමත් බව පෙනේ. ඔහුට හානි කිරීමෙන් මාගේ ගෞරවය කෙලෙසේ ද?" යනුවෙනි. ඔහු තම හොටය පහත් කර, "කපුටු රජුනි, ඔබගේ වදන් මට ගරු කටයුතුය. මාගේ කටගැස්මෙන් මාගේ හදවත අඳුරු වී ඇත. නමුත් මම දැන් ඔබගේ ධර්මය අසා, මාගේ වැරදි තේරුම් ගතිමි." යනුවෙන් පැවසීය.

කපුටු රජු, කොබෙයියාගේ පසුතැවිල්ල අසා, සතුටු විය. ඔහු කොබෙයියාට ධර්මය දේශනා කළේය. "කොබෙයියා, කෲරත්වය හා ඊර්ෂ්‍යාව කිසි විටෙකත් සතුට ගෙන එන්නේ නැත. කරුණාව හා දයාව පමණක් සැබෑ සතුට ගෙන දෙයි. අද සිට, ඔබ මාගේ මිත්‍රයෙකු වන්න. අපි එකට ජීවත් වන්නෙමු, එකිනෙකාට උපකාර කරමින්." කොබෙයියා, කපුටු රජුගේ ධර්මය අසා, තම හදවතේ තිබූ කෲරත්වය දුරු කර ගත්තේය. ඔහු කපුටු රජුට හා ඔහුගේ සේනාවට සමාව ඉල්ලා, ඔවුන්ගේ මිත්‍රත්වය පිළිගත්තේය.

එතැන් පටන්, කපුටු රජු, කොබෙයියා, සහ අනෙකුත් කපුටන් එකට ජීවත් වූහ. කොබෙයියා, තම ශක්තිය හා බලය, කපුටන්ගේ ආරක්ෂාව සඳහා යොදා ගත්තේය. ඔහු කිසි විටෙකත් වෙනත් සතෙකුට හානි නොකළේය. කපුටු රජු, තම ධර්ම දේශනා වලින්, සියලු සත්වයන්ට කරුණාව, දයාව, සහ ධර්මයෙහි හැසිරීමේ වැදගත්කම ඉගැන්නුවේය. කැලයෙහි සාමය හා සමගිය රජ විය. කපුටන්ගේ රැල, කපුටු රජුගේ ධර්මිෂ්ඨ පාලනය යටතේ, සදාකාලයටම සතුටින් ජීවත් වූහ.